In mijn jacht naar steeds sneller komen de woorden 'persoonlijk record' regelmatig in mijn hoofd opborrelen. Want dat betekent steeds sneller voor mij. Een afstand afleggen in een tijd die ik nog nooit heb gelopen, of liever nog: die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ja, dat laatste het liefste..
Mijn Zevenheuvelenloop afgelopen november was van die orde. Toen ik die 15 kilometer 2 jaar geleden in 1u13 aflegde hoopte ik ooit nog eens onder de 1'10 te lopen, maar dat ik nu al een 1'04 te pakken heb, nee, dat had ik niet durven hopen. Daarmee heb ik gelijk ook de lat hoog gelegd.
Want als je 15 kilometer in een tempo van onder de 4'20'' per minuut kan lopen, hoe hard kan een 10 kilometer dan wel niet, of de 8 van Apeldoorn? Harder, in ieder geval.
Ik had kunnen weten dat een schema van 4'10'' per kilometer niet realistisch was toen ik in Garderen grotendeels onverhard, inclusief te ontwijken modderplassen liep. Dat ik daar toch 24 seconden van mijn snelste 10 kilometer ooit afliep, geeft alleen maar aan dat er nog wel wat rek in zit. Die ideale 10 komt er nog wel, daar ben ik van overtuigd.
Afgelopen zondag pakte ik moedig de draad weer op door weer 4'10'' per kilometer in mijn hoofd te hebben. 8 kilometer slechts, de korste afstand van de Midwintermarathon in Apeldoorn. Met glooiing, asfalt en ideaal weer. Maar dat viel in de praktijk toch erg tegen. De eerste 2 kilometers waren niet om door te komen. Blijkbaar stond in mijn startvak ongeveer iedereen die onder de 40 minuten wilde lopen. Daar moest ik redelijk zigzaggend doorheen, wat resulteerde in kilometers van 4'30''. Daar werd ik toch echt niet blij van. Gelukkig werd het steeds rustiger naarmate de race vorderde en kon ik nog het een en ander goed maken. Maar de gedroomde 33'er zat er echt niet in dit jaar. Met 34'33 snoepte ik wel mooi anderhalve minuut van mijn PR, maar tevreden.. mhwoa..
Wat is dat toch? De lat hoog leggen en hopen dat nog eens flink te overtreffen. Het lijkt wel een soort van zelfoverschatting. En bij nader inzien vind ik daar mijn mooie doorberekende prognoses ook bij horen. 10 kilometer net iets boven de 40 minuten, haha, in your dreams!
Zo terugkijkend op de eerste maand van 2014 waarin ik naast een PR op 8 en 10 kilometer ook terloops een snelle 4 kilometer optekende, besluit ik nu om de focus op de snelheid niet meer zo krampachtig vast te houden en meer te gaan varieren. Zal ik op 12 april gewoon eens een halve marathon gaan doen bij de Kippenren in Barneveld? Goed, dáár moet ik nog een nachtje over slapen.
