Ik had deze blog de titel 'Hete adem 4' kunnen geven, om daarin uit te weiden over de steeds toenemende snelheid van mijn zoons, wanneer ze de hardloopschoenen aantrekken.
Ik had een trots epistel kunnen schrijven over hoe trots ik ben op mijn zoon van 10, die dit jaar de Scholierencross in Apeldoorn won, het doel waar hij al jaren zijn zinnen op gezet had. Met een idiote snelheid! 3'45m over 1200 meter. Dat is 3'08 per kilometer. Even googlen leerde me dat het clubrecord bij de Apeldoornse atletiekvereniging AV'34 voor pupillen tot 12 jaar 3'04 is over 1000 meter.
Ik had weemoedig kunnen constateren dat ik het voortaan maar uit mijn hoofd moet halen om over afstanden van minder 5 kilometer hardloopwedstrijdjes met mijn kinderen te gaan doen, omdat ik dan alleen de donkerblonde lokken op een kleine anderhalve meter boven het aardoppervlak in de horizon zie verdwijnen.
Maar nog mooier vind ik de vraag van mijn oudste zoon van 12 of er binnenkort niet eens een interessant loopje over 5 à 8 kilometer is, waaraan hij kan meedoen. Zijn trainingen voor de 8 van Apeldoorn op school hebben hem inzicht gegeven dat hij qua lopen ook heel wat in zijn mars heeft en dat hij zich niet hoeft te vergelijken met zijn jongere broer (die overigens nog niet voor zijn lol 5 kilomters loopt).
Dat ga ik doen dus, een leuk loopje uitzoeken. En dan.. samen rennen... #zinin
