23 kilometer over asfalt vind ik een verrekte lang stuk. Een afstand die ik eigenlijk vrijwel nooit train. En op dit moment zit ik in mijn trainingsopbouw ook nog maar op een kilometer of 17. Over asfalt. De Winterwisenttrail kent geen asfalt, is niet vlak en pakt oneindig lang smalle bospaadjes, mulle ruiterpaden of mountainbiketracks. Daar moet ik maar ingaan met een marathonmentaliteit. Per slot van rekening zit er in een trainingsschema voor een marathon ook nooit een duurloop van 42 kilometer. It's gonna hurt, maar ik doe het mezelf aan..
Als liefhebber van de Veluwse natuur ken ik verschillende stukken bos als mijn broekzak. Hoewel het parcours pal tegen Apeldoorn aan ligt, zijn er maar een paar stukjes in de route waar ik eerder geweest ben. Oftwel: ik weet niet wat me te wachten staat. Foto's op Facebook van de routeverkenning, waarbij met handen en voeten steile hellingen beklommen moeten worden, joegen me flink de schrik aan.
Wat ik erg tof vind, is dat de 16 en 23 kilometerroutes ook lopen over wat in 1844 nog een paardenrenbaan was van de prinsen Willem III (later koning) en Alexander, zonen van koning Willem II. Samen met adellijke vrienden uit heel Europa hielden ze zich bezig met de valkenjacht (er werd gejaagd op reigers) en vermaakten ze zich met het rennen met dure paarden. Daarvoor werd gedurende 4 jaar een baan gebruikt op het Orderveld. Na deze periode werd een nieuwe baan aangelegd tussen de Echoput en het Aardhuis, een stukje noorderlijker. Dat zag er toen zo uit:
Loop je op Oudjaardag de Winterwisenttrail kijk dan als je telefoon piept bij 9 kilometer (de 16-km-lopers) of tussen 10 en 11 kilometer (de 23-km-lopers) eens naar links. Met een beetje geluk kan je dan iets tussen de bomen zien, wat op sommige kaarten nog staat aangegeven: de Tribune. Dat zag er een paar jaar geleden zo uit:
Omdat de trail grotendeels door dichte bossen loopt, is het nauwelijks voor te stellen dat dit in 1844 nog een hele open vlakte was, met op sommige punten een fantastisch uitzicht. De dreiging dat het Veluwse stuifzand verschillende dorpen zou onderstuiven, wat het leven onmogelijk zou maken leidde vanaf eind 19e tot een grootschalige bebossing. Moet je eens kijken op kaartjes van 1900 en 1907 van hetzelfde gebied, waarbij in 1900 de renbaan nog zichtbaar was (midden boven op de kaart) en in 1907 al helemaal niet meer.
Tussen de Soerenseweg en de Asselseweg loopt een fietspad, het Lammertspad. Deze zullen we verschillende keren tegenkomen. Ook dit pad kruist de oude renbaan een paar keer. Benieuwd waar de renbaan nou precies gelopen heeft, ingetekend op de kaar van het trailparcours? Ik heb hem in de route van de 23 kilometer ingetekend, inclusief tribune.
Straks als ik aan het trailrunnen ben nog maar even goed opletten als ik door het bos stuif. Wie weet zie ik nog wat sporen terug van de luxe hobby van de Oranje-prinsen van 170 jaar geleden.
