Maandag 15 maart 2010 staat genoteerd: 2,2 kilometer in 12 minuut 40.
Ik kan me er niets meer van herinneren, maar deze 2,2 kilometer hebben destijds ongetwijfeld pijn gedaan. En stammen zeker uit het pre-hardloopschoenen-tijdperk, die van de oude gympies dus. En vast en zeker had ik er nauwelijks lol in.
Zoals bij elke hardloper was er in het begin een groot afhaakrisico. Want hardlopen, dat was niks voor mij. En ik was ook helemaal geen duursporter. Als oud-korfballer was ik veel meer van de korte sprintjes.
Toch was er iets dat me deed doorlopen. Want na jarenlang vermoeden en enkele benauwde momenten, kwam op mijn 35e de aap uit de mouw: ik heb (gewoon) astma en als ik trouw mijn pufjes neem tweemaal daags, heb ik zo'n 75% van de hoeveelheid zuurstof die ik zou moeten hebben. Een beetje sporten kan dan nooit kwaad. En na mijn eerste rondjes heb ik dan ook snel een paar dure Asics aangeschaft als stok achter de deur.
Nu, 2,5 jaar later loop ik verder, harder, met veel meer plezier, zou ik niet zonder meer kunnen, is de kracht en inhoud van mijn longen flink verbeterd en sta ik nog maar net aan het begin van een mooie loopcarrière hoop ik.
En over mijn loopervaringen ga ik maar eens een blogje bijhouden. Hoewel deze eerste stap als blogger misschien wel net zo onwennig is als die bij het hardlopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten