Ken je dat? Dat je in aanloop naar een hardloopwedstrijd zit te dubben of je in de laatste week nog een training moet doen? Ik heb dat in ieder geval wel.
Aanstaande zondag loop ik in Utrecht de Singelloop (10 kilometer). Twee eerdere edities waren nog geen doorslaand succes. Hoewel.. in 2010 was dit mijn eerste loopje over 10 kilometer. Met een tijd onder de 51 minuten was ik dik tevreden. Vorig jaar was het voor mij te warm. Wat ik ook deed: de schaduw opzoeken, afremmen, het hielp niets. En rond de 5 kilometer was de koek al op. Ik schrok ervan hoe koud het water bij de bevoorrading was. Of eigenlijk: hoe warm ik zelf moet zijn geweest. De laatste 5 kilometer heb ik rustig aan uitgelopen. Terwijl ik de finishlijn zag, zag ik ook aan de kant van de weg iemand gereanimeerd worden. Een man van mijn leeftijd. Die het niet gehaald heeft uiteindelijk...
Inmiddels zijn mijn tijden op 10 kilometer sneller geworden. In mijn laatste training afgelopen weekend liep ik een PR: 46'51. Maar of dit er zondag uitkomt is nog maar de vraag.
Bij grote wedstrijden word je gelukkig in startvakken ingedeeld. Ik schrijf me altijd optimistisch in, zodat ik bij snellere lopers start. Liever ingehaald worden dan dat ik me door de menigte moet wurmen. Dus dit jaar schreef ik me in op 45 minuten. Nu blijkt dat ik in een startvak sta met alles > 50 minuten en dat alle (soms behoorlijk langzame) bedrijvenlopers voor me starten. Goed, verwachtingen bijstellen dus. Laat ik dit jaar maar eens voor het eerst onder de 50 minuten lopen.
Maar nu de hamvraag: zal ik mijn hardloopschoenen nog aantrekken voor zondag (het is woensdag by the way)? Tegenwoordig loop ik 2 keer in de week. En voel ik mijn vorige training niet meer als ik weer ga lopen. Aan de andere kant zweer ik bij het effect van rust. Ik loop ook regelmatig een week niet. En dat gaat maar zelden ten koste van de conditie of snelheid.
Goed.. ik denk dat ik vasthou aan mijn strategie tot nu toe: niet meer lopen. Misschien thuis nog wat oefeningetjes, maar verder niks. Oh ja, goed slapen. Dat is mijn minst ontwikkelde hardloopeigenschap.
Ik mag hopen dat mijn hardloopblogs niet te veel over slapen zullen gaan. Dat zou een beetje raar zijn, nietwaar?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten