Ambities

Ik mag in sportland dan wel een ouwe man zijn met mijn 38,5 jaar, in het hardlopen kom ik net kijken, heb ik het idee. Dat is ook precies de reden waarom ik voor 2013 de lat hoger durf te leggen. Sneller, meer, beter, langer (?).

In de ruim 2 jaar dat ik nu hardloop ben ik steeds meer gaan lopen. Had ik in 2011 nog goede voornemens geformuleerd (waaronder minimaal 500 km hardlopen, net niet gehaald..), dit jaar (2012) zit ik op bijna 600 kilometers in 65 trainingen (de intervals tel ik meestal niet mee). Laten we voor 2013 eens mikken op 750 kilometers. Het wordt namelijk wel eens tijd mijn sport serieus te nemen, toch?

Tsja, en dan mijn pr's.
Op de 10 kilometer ben ik dit jaar zo'n 6% sneller geworden. Dat lijkt niet veel, maar was wel goed voor een aanscherping van mijn PR van 49'40 naar 46'51. De optimist in mij zit voor 2013 dezelfde progressie. Noteert u maar: 44'11 (oei).. kleine correctie.. Noteert u maar: onder de 45 minuten.. (pff)

Er is daarnaast ook nog een raar PR dat ik in 2013 wil aanscherpen. Mijn 1000 meter. Niet dat ik al echt werk heb gemaakt van een razendsnelle tijd, maar in mijn logboekje staat nu nog 3'39. En alleen al het feit dat mijn 9-jarig zoontje van 1 meter 35 laatst 1150 meter in 3'43 afraffelde, ga ik zeker deze afstand in mijn intevaltrainingen opnemen. Kom zeg, misschien als ie 14 is ofzo, maar hij is net uit de luiers...

Twee spannende Pr's zijn de 5 kilometer (21'30) en 15 kilometer (1'09'20). Persoonlijk vind ik die nogal scherp staan, maar wie weet...

Het is natuurlijk lastig anticiperen op de aftakeling van het lijf en wanneer dit ernstige vormen gaat aannemen. Maar gezien het aantal 40-ers, 50-ers, 60-ers en ja, zelfs 70-ers die me doodleuk op diverse loopjes voorbijkwamen, heb ik goede hoop dat er nog heel wat in het vat zit.

Mijn belangrijkste ambitie heb ik nog niet genoemd, dat is wat minder cijfers uit te drukken...
Ik heb in 2012 de meest prachtige rondjes gelopen in de mooiste omgevingen van Nederland. Herinner me de vaste rendez-vous met twee buizerds, elke keer dat ik hetzelfde rondje buiten Apeldoorn liep. Herinner me die onwijs gave havik die me bergop en bergaf zat op te wachten tijdens mijn recente heuveltrainingen, het bos, de dorpjes, maar ook dwars door de binnenstad snoeihard langs volle terrasjes. Dit wil ik ook in 2013.. en meer. Hardlopen is genieten, verslavend, geeft me bakken energie en waarschijnlijk tot groot verdriet van enkele vrienden en collega's.. ik kan er soms niet mijn mond over houden.
En omdat het oudjaarsavond is.. hierbij ook een officieel woord van dank voor mijn loopmaatjes die de beleving op de diverse loopjes nog veel intenser maakten.

Had ik aan het begin van deze blog de aandacht van de cijferfetisjisten, daarna moet de aandacht wat verslapt zijn door enkele weeïge frasen. Daarom sluit ik dan maar af met harde data. Niet in de laatste plaats om voor mezelf makkelijk terug te kunnen pakken, als ik weer eens ruik aan een PR.

Persoonlijk records van RunningTerp

• 800 meter: 2'11 (okay, dat was 1991, maar toch..)
• 1000 meter: 3'39 (2010)
• 4 km: 17'37 (2012)
• 5 km: 21'30 (2010)
• 8 km: 39'02 (2012)
• 10 km: 46'51 (2012)
• 15 km: 1'09'20 (2012)
• 1/2 marathon: 1'48'19 (2012) 

Gas dr op!

Heb je je wel eens afgevraagd hoe je eruit ziet, na het lopen van een halve marathon?

Ik ook niet, tot ik de actiefoto tegenkwam. Vooruit ik ben de beroerdste niet, ik deel hem met jullie..

De foto illustreert namelijk heel goed hoe mijn halve marathon is verlopen. Uitlopen was het devies. 21,1 km is lang zat. Lekker relaxed begon ik met collega M ergens achteraan en werd daarmee gedwongen om zeker de eerste 6 kilometers in een heel rustig dribbeltempo af te leggen. De weggetjes buiten Linschoten zijn zo akelig smal en de kans om in het water te kukelen bij het op het randje lopen zo groot, dat ik me er bij neerlegde en mezelf toesprak dat dit alleen maar goed was. Voor mijn geduld, voor mijn uitlopen, voor het genieten. En dat was het eigenlijk best. Gezellig werd er in het 'peloton'  gekeuveld over van alles en nog wat. Vaders met zoons en dochters probeerden hun tempo's op elkaar af te stemmen. Oude vriendschappen werden weer aangehaald. En de enkeling met haast werd schamper uitgelachen. 

Na zo'n 7 kilometer kwam er meer ruimte en vond ik het wel tijd om mijn eigen duurlooptempo eens op te pakken. Rustig liep ik door Oudewater, richting Montfoort, heerlijk afgekoeld door het regenwater. Wat een feestje, deze Linschotenloop. Elke kilometer keek ik op mijn horloge en sloeg weer aan het rekenen. Altijd een leuke bezigheid tijdens het hardlopen. Hoe hard ga ik eigenlijk? En dit geval: in welke tijd ga ik binnenkomen? De eindtijd van 2 uur begon elke kilometer een beetje terug te lopen. Toen ik op 15 kilometer Montfoort binnenliep was de prognose al een mooie 1.55. Dik tevreden draafde ik door, eigenlijk al kilometers lang alleen maar mensen inhalend. Een jonge vent, type marinier was de enige die me voorbij kwam. Benieuwd wat hij van plan was, ging ik daar maar eens achteraan.

Dat was lopen in het 'oranje'. Ken je dat? Zo'n tempo dat je best kunt hebben, maar niet weet hoe lang. Ergens is de koek op.. de kilometers vlogen voorbij en vriend soldaat en ik wisselden elkaar af met soms een afstand van enkele tientallen meters. Via een smal fietspaadje liepen we Linschoten in en zagen we de finish liggen. Vriend soldaat gaf gas. Persoonlijk vond ik de eindsprint inzetten op een kilometer voor de finish wat vroeg, maar die kilometer.. dat moest je ook maar net weten. 

Supermarkt de Golff, waar ik in de jaren 2001-2003 als inwoner van Linschoten vaak mijn boodschapjes deed, markeerde de laatste bocht voor de finish en plots had ik vriend soldaat weer in beeld. Gas dr op!

Om een lang verhaal kort te maken. Vriend soldaat heeft mijn finishfoto gehaald. Zie je hem daar met zijn groene kraag achter me lopen? Mocht je hem kennen.. bedank hem hartelijk! Mede door zijn tomeloze inzet werd mijn debuut op de halve marathon voor mij best een succesje. Dik tevreden met mijn tijd van 1.48 kijk ik terug op een mooi hardloopjaar.

Mochten mijn benen op tijd herstellen, dan maak ik op 5 januari mijn volgende debuut: een cross. 6 kilometers door het bos waar ik mijn halve jeugd heb doorgebracht in de tijd dat je ouders je nog als ventje van 9 een hele dag in een bos lieten spelen en we lachten om woorden als kinderlokkers.

Ik wens mijn loopvrienden nu alvast een fantastisch, blessurevrij, razendsnel hardloopjaar 2013 toe.

Overmoedig

Waar word ik altijd zo overmoedig als ik mijn hardloopschoenen aan heb?

De halve marathon komt er aan... Het slotstuk van een jaar hardlopen. Verder dan ooit. 21,1 km.
Het voorprogramma is zorgvuldig in elkaar gezet. In het voorjaar steeds langere afstanden trainen naarmate er meer daglicht is. Loopje van 15 km voor de zomer. In de zomer meer interval, versnellen. Met effect. Het regende pr's. 10 kilometer in september. Singelloop Utrecht. 12 kilometer in oktober. De Grebbeberg. 15 kilometer in november. Zevenheuvelenloop. Voor het eerst een wedstrijd boven de 13 km/u gelopen..

Als ik heel eerlijk ben was dat allemaal best wel te veel van het goede. En dat gaf mijn kuit ook aan. Drie weken na de Zevenheuvelenloop zat ik in de lappenmand. Pijnvrij lopen zat er niet meer in. Daar gaan mijn ambities. Gelukkig ben ik goed in rust nemen. Eenmaal weer aan het rennen sloeg de verkoudheid toe. Gecombineerd met astma zorgde dat voor vele benauwde uurtjes. Dan maar ongetraind. Moet toch kunnen?

Vanmiddag was het tijd voor het laatste duurloopje voordat ik zaterdag naar Linschoten afreis. Bij daglicht lopen, leuk! Het bos in! Door Lieren, langs Beekbergen, ... tot ik een bordje Loenen zag...

Loenen ligt op 10 kilometer van Apeldoorn. Heen en terug is dus echt te veel van het goede. Maar het bordje Loenen gaf aan dat ik er al bijna was... nog 3 kilometer...

Het was heerlijk Loenen te bereiken. De plaats waar ik dit voorjaar alleen nog maar naar kon kijken. Ruim een uur had ik al gelopen. Hoever terug nog?

Om een lang verhaal kort te maken... de laatste kilometers vielen zowaar niet mee... En de knieën doen pijn... Maar met 23 (!) oefenkilometers weet ik in ieder geval zeker dat ik een halve marathon kan lopen. Maar of dat over vier dagen al is...

Uitlopen is het devies. Niks niet versnellen. Geen verdere ambities. En daarna.. heerlijk kerst vieren. In 2013 meer overmoedigheid. Geen ontkomen aan...