'Pap, zullen we nog eens 5 kilometer trainen voor de 8 van Apeldoorn?', vroeg mijn oudste zoon (12 jaar, 1,75m lang) me eind vorige week. Zijn streeftijd is 40 minuten, En dat levert hem op school ruimschoots een 10 op, zo leert de tabel. Want ja, hij loopt de 8 verplicht, omdat hij de sport-plus-richting gekozen heeft.
40 minuten over 8 kilometer, dat is makkelijk rekenen: 5 minuten per kilometer. En dat was het plan voor vandaag. Voelen hoe hard je moet gaan voor 5'00"/km. Moet lukken, want zijn eerste oefen-5km ging al in iets minder dan 24 minuten. Toen ging hij veel te hard weg, nu zou ik het tempo aanhouden, liefst zo vlak mogelijk.
Mijn 2e zoon (10 jaar, 1,40m lang) verveelde zich en wilde wel mee. Even twijfelde ik nog. Okay, hij is een hardlooptalent. Won 2 weken geleden over een afstand van 1250 meter nog een wedstrijd met 40 seconden voorsprong, wat ik nogal overdreven vond. Maar meer dan 1500 meter had hij nog nooit gelopen. Wat als hij te ver achter raakte?
Zoon2 was een beetje hyper en liep de eerste kilometer wat te dollen. Ons voorbijrennen en in een pirouette een stukje achteruit rennend meelopen. En al gauw klaagde hij over steek in de zij. Zoon1 en ik liepen stug door en zoon2 leek er na anderhalve kilometer de brui aan te geven en om te draaien. Tsja, en toen begon zijn karakter op te spelen. Fanatiek. Dat is hij. Nogal...
De kilometers rijgden zich aaneen, de één in 4'50, de ander in 5'15, maar op 4 kilometer lagen we toch 20 seconden achter op schema. 'We moeten het van de eindsprint hebben jongens', riep ik achterom. Ze liepen er nog, allebei. Rond de rotonde en dan de laatste 700 meter rechtuit.
Daar kwam zoon2 me voorbij lopen, veel te vroeg in mijn ogen, maar ik haakte aan. En hij bleef versnellen. Zoon1 raakte achterop en ik moest volle bak om dat kleine ventje voor me bij te houden. Hij liep zo'n 15 a 16 kilometer per uur en bleef dit gewoon volhouden. Het begon er zowaar op te lijken dat ik eruit gelopen zou worden, maar de laatste 100 meter kon ik nog net met een paar lange passen langszij komen. Uiteindelijk liep ik 24'36, zoon2 24'38 en kwam zoon1 op 24'47 aan. Missie geslaagd. Maar oei oei oei.. ik schreef eerder al 2 blogs over de hete adem van mijn snelle zoons. Nooit gedacht dat zoon2 al een 5 kilometer aankon en al helemaal niet dat hij zo verschrikkelijk hard kon lopen. Dat gaat nog wat worden. Trots op mijn 2 hardloophelden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten